Ημερολόγια Μονοπατιού. Ένα blog για τη διαδρομή του ΟΜΤ

Ξεκινώ με μια διαπίστωση: η διαδρομή ενός αγώνα ορεινού τρεξίματος αποτελεί και το σπουδαιότερο κεφάλαιό του. Αυτό αποτελεί πεποίθησή μου και θα ήθελα να πιστεύω και των περισσότερων από όσους ασχολούνται με τους αγώνες αυτούς, διοργανωτών και αθλητών. Έτσι, η διοργάνωση του ΟΜΤ, ενός αγώνα που πήρε εξαρχής χαρακτήρα αισθητικής, με βάση κυρίως στη διαδρομή του, προσπαθεί να αναδείξει αυτό το κυρίαρχο στοιχείο. Προσπαθήσαμε να βρούμε την πιο όμορφη, την πιο συναρπαστική διαδρομή, παράγοντα που αναπόφευκτα μας οδήγησε στην αναζήτηση μονοπατιών που να συνδέονται μεταξύ τους, ώστε να προσφέρουμε στους αθλητές μας ένα “ατέλειωτο” μονοπάτι 100 χιλιομέτρων.

Όπου δεν τα καταφέραμε να έχουμε αδιάλειπτη συνέχεια των μονοπατιών -ευτυχώς σε μικρό μήκος- συνδέσαμε τα μονοπάτια με μια λίγα χιλιόμετρα χωματόδρομων. Παραμένει όμως αρχή μας, ότι το πρόσωπο ενός αγώνα είναι και θα είναι πάντα η διαδρομή του! Το πιο σπουδαίο κεφάλαιο ενός αγώνα, είναι πέρα από τη φήμη και την απήχησή του, η διαδρομή του. Κι αυτή η διαδρομή πρέπει να είναι όμορφα, άγρια, συναρπαστικά. Όμως πάνω απ όλα, οφείλουμε να αποδίδουμε στον κόσμο (αθλητές ή εκδρομείς) μονοπάτια ευδιάκριτα και καθαρά. Κι αυτό για να γίνει, χρειάζεται δουλειά. Οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η διαδρομή του ΟΜΤ να είναι σε καλή κατάσταση, όχι μόνο τις ημέρες του αγώνα, αλλά και σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Αρκετά μεγάλο τμήμα της συνολικής διαδρομής βρίσκεται σε κατάσταση εγκατάλειψης εδώ και χρόνια, αφού οι μόνοι που απόμειναν να κυκλοφορούν στα μονοπάτια αυτά είναι κάποιοι ετερόκλητοι συνοδοιπόροι, όπως οι ορειβάτες, οι δρομείς, οι κυνηγοί θηραμάτων και οι κυνηγοί χαμένων θησαυρών! Η απουσία της οργανωμένης πολιτείας χαρακτηριστική αλλά το πάθος κάποιων πολιτών -συγκαταλέγω και τον εαυτό μου ανάμεσα σ αυτούς- μεγάλο, για να εγκλωβιστεί από τους αφορισμούς των οικολογούντων και τις απειλές των κυβερνώντων, που σε πείσμα κάθε λογικής και ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θέλουν τα δάση και τα βουνά έρημα από υγιή ανθρώπινη παρουσία.

Αποφάσισα ο ίδιος, να αποκαταστήσω μια επικοινωνία ενημέρωσης -και γιατί όχι και διαλόγου- με τους ανθρώπους που περπατούν και τρέχουν στα μονοπάτια του αγώνα μας, αφού όλοι δικαιούνται να γνωρίζουν την εξέλιξη της δουλειάς μας, στην προσπάθεια να ανοίξουμε ξανά τα κλεισμένα μονοπάτια, να βελτιώσουμε τη βατότητά τους και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ανοιχτές διαδρομές στο βουνό, 365 ημέρες το χρόνο.

Η ενότητα αυτή στο νεόδμητο blog της διοργάνωσης, τα “Ημερολόγια Μονοπατιού” αποτελεί ένα ημερολόγιο προσωπικών βιωμάτων από την επαφή μου με τη διαδικασία που περιέγραψα πιο πάνω. Σ αυτή την εμπειρία δεν θα είμαι πάντα μόνος, υπάρχουν πολλοί φίλοι που μαζί θα μοιραστούμε αυτή την εμπειρία και θα χαρώ αν αποφασίσουν να καταθέσουν και τη δική τους εμπειρία εδώ. Η διαδρομή του ΟΜΤ είναι κεφάλαιο για όλους μας και ως τέτοια οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε. Είναι το σπίτι μας, είναι αυτό που αύριο θα μας κάνει περήφανους και θα χτίσει το μύθο του Olympus Mythical Trail.

Καλή προσπάθεια σε μας, καλή προσπάθεια και στους αθλητές μας τον προσεχή Ιούλιο

Λάζαρος Ρήγος