OΜΤ 2012: μακρινά μονοπάτια, ανοιχτοί ορίζοντες…

Σύντροφοι συναθλητές, αξιότιμο κοινό

Η 7η Ιουλίου του 2012 μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακόμα ορόσημο πρωτοπορίας για το ελληνικό ορεινό τρέξιμο, αφού αυτή ήταν και η μέρα που έγινε πράξη ο πρώτος αγώνας ultra στο βουνό των θεών, τον Όλυμπο, ένα μακρινό όνειρο για κάποιους, που ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μας με σάρκα και οστά. Η πρωτοπορία είναι γνωστό πως αποτελεί ένα από τα συστατικά υλικά της ιστορίας και στην περίπτωση του Olympus Mythical Trail υπήρχε αρκετή δόση από αυτήν. Οι 140 αθλητές του παρθενικού αγώνα στάθηκαν σε μια γραμμή εκκίνησης που βρισκόταν αρκετά μακρύτερα από την κοινά αποδεκτή και εκείνοι οι 100 που τελικά τερμάτισαν τον αγώνα, προσπέρασαν τη συμβατική γραμμή τερματισμού, επεκτείνοντας τα συμβατικά όρια που μια τέτοια γραμμή θέτει. 

Ο Olympus Mythical Trail γύρισε μια νέα σελίδα στη βίβλο του ελληνικού ορεινού τρεξίματος, αφού δίνει πλέον τη δυνατότητα στο άθλημα και στην ελληνική κοινότητά του, να εκφράσουν κάτι καινούργιο, κάτι που δεν είχε ειπωθεί μέχρι σήμερα: ένας σκληρός αγώνας υπεραπόστασης στο πλέον ορεινό πεδίο της ελληνικής επικράτειας και στο απόλυτο ελληνικό βουνό, τον Όλυμπο!

Ο ΟΜΤ δεν ήρθε στο φως της ζωής για να είναι ένας ακόμα από τους δεκάδες αγώνες, ένας ακόμα από τους πολλούς συμβιβασμούς για να προσελκυστεί το πλατύ κοινό. Ο Olympus Mythical Trail φτιάχτηκε για να αποτελεί στο μέλλον ένα σημείο αναφοράς στο χώρο του ορεινού τρεξίματος, ως ο απόλυτος αγώνας βουνού για όσους έχουν μυηθεί στη φιλοσοφία των αγώνων υπεραντοχής στην άγρια φύση . Ένας αγώνας σκληρός, ένας αγώνας που δεν σμιλεύει γωνίες, που δεν λειαίνει την άγρια πλευρά του αυθεντικού αθλητισμού και του ατιθάσευτου πνεύματος. Ο Olympus Mythical Trail ήρθε να δώσει νόημα στην έννοια της υπέρβασης των ανθρώπινων δυνάμεων, αποδίδοντας την έννοια του άθλου στην αυθεντική, πρωτόλεια και ανεπεξέργαστη εκδοχή της.

Για περισσότερες από 24 ώρες, πάνω από εκατό αθλητές δοκίμασαν αυτό που άλλοι στην αρχή και οι ίδιοι αφού το ολοκλήρωσαν, θα χαρακτήριζαν άθλο! Η έννοια του άθλου είναι αρκετά ασαφής αλλά γίνεται συγκεκριμένη μέσα από μικρές προσωπικές υπερβάσεις, όπως αυτές που έκλεισαν στην καρδιά τους οι αθλητές του Olympus Mythical Trail. Οι εικόνες, οι εμπειρίες και τα έντονα συναισθήματα που αυτά όλα γεννούν, είναι το αντίτιμο που εισέπραξε ο καθένας που εξέθεσε μέχρι τέλους τον εαυτό του στη δοκιμασία. Είναι εκείνο για το οποίο στάθηκαν από την αρχή στη γραμμή της εκκίνησης. Η συμμετοχή σε έναν αγώνα όπως ο ΟΜΤ δεν συντελείται με απόλυτα αθλητικά-αγωνιστικά κριτήρια, αλλά και με τη βαρύτητα που μπορεί να προσφέρει το κριτήριο της συναισθηματικής πλήρωσης του αθλητή, ως ανθρώπινης οντότητας.   

Ένας νέος αγώνας βουνού γεννήθηκε κι έφερε μαζί του όλα εκείνα τα στοιχεία που ακολουθούν μια πρωτοπόρα πράξη. Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο, είναι η αμφισβήτηση! Αμφισβήτηση των ανθρώπινων ορίων αλλά και κατεστημένων ιδεών και απόψεων, σε μια περίοδο μάλιστα ιδιαίτερα οδυνηρή για την ελληνική κοινωνία. Το αύριο για μια ακόμα φορά μας είχε ξεπεράσει από τη στιγμή που κάποιος από εμάς συνειδητοποίησε πως λείπει ένας ultra αγώνας στον Όλυμπο. Ο ΟΜΤ ήταν όμως τελικά μια γενναία, αντάξια απάντηση στη σπουδαία πρόκληση του αύριο κι όχι μια ιδέα του συρμού για να ξεπεραστεί η υποχρέωση.

Δεν θα θέλαμε να σταθούμε στις γνωστές κοινοτυπίες που εκφράζονται συνήθως μέσα από τα δελτία τύπου. Ο ΟΜΤ είναι αρκετά μεγάλος για να χωρέσει σε τυποποιημένα ξύλινα λόγια. Ως διοργάνωση όμως, νιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε αθλητές, εθελοντές και χορηγούς –όλοι τους έχουν ονοματεπώνυμο φυσικά- γιατί χάρη σε όλους αυτούς κατάφερε να γίνει πράξη ένα τολμηρό σχέδιο. Τολμηρό όσο το ίδιο το μέλλον. Είμαστε ευγνώμονες σε όλους αυτούς, γιατί η ιστορία θα καταγράψει το γεγονός, αφήνοντας όμως στην αφάνεια τους περισσότερους από τους συντελεστές του. Κι όταν κάποιος αποφασίζει να πράξει την υπέρβαση χωρίς ανταλλάγματα, τότε κάποιες ψηλές αξίες εκφράζονται μέσα από τη στάση ζωής του.

Ο Olympus Mythical Trail αποτέλεσε όραμα λίγων, που θέλησαν να δημιουργήσουν για τους πολλούς μια ακόμα πρόκληση, ένα ακόμα στοίχημα, σε ένα εμβληματικό βουνό, τον Όλυμπο και να το μοιράζονται μαζί τους στο μέλλον. Πέρασε καιρός μέχρι το όραμα να πάρει ένα σχήμα και να σμιλευτεί η δικιά του φυσιογνωμία, όπως την υπαγόρευε η ιδεολογία των δημιουργών του και η προσωπικότητα του μυθικού βουνού. Το «μυθικό μονοπάτι» στον Όλυμπο, είναι τόσο μυθικό όσο και οι θρύλοι που τον ακολουθούν στο πέρασμα των αιώνων και τόσο αληθινό, όσο η έννοια της υπέρβασης που ακολουθεί τη μάχη της ανθρώπινης φύσης για να ξεπεράσει τον ίδιο της τον εαυτό.

Ο νέος αγώνας, έρχεται στο φως μετά από ιδεολογικές ζυμώσεις χρόνων, για το νόημα της αθλητικής προσπάθειας και τη σχέση της με αξίες που δεν στέκονται στα στοιχειώδη του αθλητισμού. Και έρχεται για μια ακόμα φορά σε πείσμα αρνητικών συγκυριών, με παράγοντες του δημόσιου βίου της παρακμάζουσας ηθικά ελληνικής κοινωνίας, να καταβάλλουν εναγώνιες προσπάθειες να ανακόψουν πάλι το ρεύμα αμφισβήτησης νοσηρών φαινομένων και νοοτροπιών, που με πρόσχημα την προστασία της φύσης εγκλωβίζουν φαρισαϊκά δημιουργικές ιδέες και πρωτοβουλίες σ αυτόν τον τόπο, ενώ την ίδια ώρα εθελοτυφλούν στο οικολογικό έγκλημα που συντελείται στην «κατοικία των θεών»! Πότε όμως σ αυτή τη χώρα, οι ταγοί επέδειξαν αρχές θάρρους και τιμιότητας στο ποίμνιό τους? Πότε αφέθηκαν οι δημιουργικές δυνάμεις να χαράξουν νέους δρόμους για το σύνολο? Και πότε τέλος, κάποιος κρίθηκε από το αποτέλεσμα των πράξεών του κι όχι απ τις ταμπέλες που οι άλλοι του κρέμασαν? Γι αυτό και τα υγιή στοιχεία της κοινωνίας οδηγούνται σε αυτονόμηση, μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, με βαθιά πολιτικά μηνύματα.

Τώρα που ο πρώτος ΟΜΤ πέρασε στην ιστορία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αποστομώνοντας τους κακεντρεχείς, σημασία έχει η προσωπική, εσωτερική αποτίμηση αυτού που ζήσαμε πριν λίγες μέρες, και που όπως διαισθανόμαστε όλοι είναι μια καινούργια μεγάλη αρχή. Ο καθένας ας κάνει την προσωπική του αποτίμηση.

Ο ΟΜΤ, ένα ακόμα παράξενο ταξίδι της ανθρώπινης ψυχής, μπαίνει στη ρότα του πλέοντας με φουσκωμένα πανιά προς το άγνωστο, τον προορισμό που μαγνητίζει τις ατιθάσευτες ψυχές. Τα οράματα ας είναι τα καράβια κι εμείς οι καπετάνιοι τους, που θα κοιτάμε πάντα μπροστά, στους ανοιχτούς ορίζοντες της ανθρώπινης θέλησης.

Φίλοι κι εχθροί, αθλητές και χαρτογιακάδες, αληθινοί και δήθεν, μπορούν ν ακονίζουν από τώρα τα σπαθιά τους! Η 6η Ιουλίου του 2013 μπορεί να μοιάζει μακρινή αλλά είναι τόσο κοντά, όσο απέχει κι ο τερματισμός από την εκκίνηση του Olympus Mythical Trail. Θα είμαστε πάντα εδώ. Υπομονή…

Αγωνιστικά

Λάζαρος Ρήγος

Λιτόχωρο, 14 Ιουλίου 2012