Το αγωνιστικό χρονικό του 1ου Olympus Mythical Trail (2012)

Ο πρώτος Olympus Mythical Trail (OMT) πέρασε στην ιστορία στις 8 Ιουλίου του 2012. Πάνω από 140 αθλητές στάθηκαν στη γραμμή της εκκίνησης, στη μία τη νύχτα του Σαββάτου 7 Ιουλίου, στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου, κάτω από συνθήκες καλοκαιρινής ζέστης αλλά και με ενθουσιασμό για το νέο γεγονός που μόλις γεννιόταν. Σχεδόν 16 ώρες αργότερα, ο Αχιλλέας Χριστάνας, περνούσε πρώτος τη γραμμή του τερματισμού στο Λιτόχωρο και στεφόταν ως ο πρώτος νικητής του νέου θεσμού. Στις γυναίκες, νικήτρια ήταν η Λόρα Ρεπσένκο με επίδοση λίγο πάνω από τις 19 ώρες. Κατά γενική ομολογία ο ΟΜΤ ήταν ένας σκληρός αγώνας –πολλοί μίλησαν για το σκληρότερο αγώνα που γνώρισαν μέχρι σήμερα!  Όπως διαφαίνεται, ο ΟΜΤ θα αποτελέσει το σημείο αναφοράς στους αγώνες ultra trail 100K στο μέλλον για την Ελλάδα, τίτλος που αν και μοιάζει χωρίς νόημα, έχει μεγάλη σημασία αλλά απαιτείται κάποιος χρόνος για να αποδειχτεί. Παρακάτω, γίνεται μια προσπάθεια να καταγραφεί το αγωνιστικό χρονικό του φετινού αγώνα, κάτι που ίσως φανεί χρήσιμο στον κύκλο του ελληνικού ορεινού τρεξίματος.   

Η στιγμή της εκκίνησης του πρώτου ΟΜΤ

Ο συναγωνισμός ανάμεσα στους αθλητές του παρθενικού αγώνα ήταν σπουδαίος, όπως αρμόζει σε αγώνα ultra trail, με αρκετές εναλλαγές στην κορυφή της κούρσας. Από την εκκίνηση ακόμα, ο Γιάννης Κουρκουρίκης αποσπάστηκε από το σύνολο και έφτασε πρώτος με διαφορά 3 ολόκληρων λεπτών από τους αντιπάλους του στον Ορλιά, μόλις στο Κ-6 της διαδρομής, ουσιαστικά στο ξεκίνημα του μονοπατιού! Ο Θεσσαλονικιός πρωταθλητής συνέχισε με γρήγορο ρυθμό και στη συνέχεια, διευρύνοντας τη διαφορά στα 5 λεπτά στην Κορομηλιά (Κ-10) και στα 11 στην Πετρόστρουγκα (Κ-15), περνώντας από εκεί σε 2:20, έναν ομολογουμένως γρήγορο ρυθμό. Πίσω του ακολουθούσε ένα γκρουπ που σχημάτιζαν οι Χριστάνας, Ξάνθης και Τσαντός, με 2:31. Μετά και τα επόμενα 6 χιλιόμετρα, οι αθλητές έκαναν την έξοδό τους στο Οροπέδιο των Μουσών, με τη διαφορά να κάμπτεται στα 9 λεπτά πλέον και το γκρουπ των τριών που ακολουθούσαν τον Κουρκουρίκη, ο οποίος πέρασε από το Κ-21 (Οροπέδιο) σε 3:30, να μειώνεται σε δύο (Ξάνθης, Χριστάνας) σε χρόνο 3:39. Ο Τσαντός υποχώρησε στο 3:45, καθώς μέχρι εκεί ακολουθούσε έναν ρυθμό που ήταν πολύ γρήγορος γι αυτόν. Πιο πίσω (3:52) ακολούθησε ο Πολυχρονίδης και αμέσως μετά ο Θεοδώρου (3:54) με τον Αγγελόπουλο (3:58) και την εκπληκτική Ρεπσένκο, την πρώτη γυναίκα που ήρθε «σφήνα» ανάμεσα στους άνδρες, με 3:59!

Η συνέχεια έκρυβε μια σειρά από ανατροπές, καθώς οι δύο διεκδικητές που ακολουθούσαν τον Κουρκουρίκη ροκάνισαν τη διαφορά που τους χώριζε απ αυτόν, με τον Κυριάκο Ξάνθη να κάνει μια απίστευτη κούρσα στο τμήμα Οροπέδιο-Σκολιό, σε 1:02 και τον Χριστάνα σε 1:04, όταν ο Κουρκουρίκης έκανε μόλις 1:11. Έτσι, από την κορυφή του Σκολιού (2906μ) στο Κ-26, που είναι και το ψηλότερο σημείο της διαδρομής του ΟΜΤ, πρώτοι πέρασαν Κουρκουρίκης και Ξάνθης (4:41), με τον Χριστάνα να ακολουθεί σε απόσταση δύο μόλις λεπτών (4:43). Ο Τσαντός λίγο πιο πίσω (4:50) ήταν και ο τελευταίος αθλητής που πέρασε από εκεί σε λιγότερο από 5 ώρες, ενώ αμέσως μετά ακολούθησε ο Ζαχαρίας Θεοδώρου (5:04) και ο Θόδωρος Πολυχρονίδης (5:05), ενώ η Λόρα Ρεπσένκο συνέχιζε μια απίστευτη κούρσα (5:11) στην 9η θέση!  

Στα επόμενα λίγα χιλιόμετρα οι Κουρκουρίκης και Ξάνθης έτρεξαν μαζί, μέχρι που στο Κ-34 ο Ξάνθης πέρασε πλέον μπροστά και ο Χριστάνας έπιασε τον Κουρουρίκη λίγο πιο πίσω. Εδώ όμως μια άσχημη συγκυρία χάλασε τον δυνατό συναγωνισμό, όχι μόνο των πρώτων αλλά και πολλών αθλητών πιο πίσω. Στο διάσελο της Μεταμόρφωσης (Κ-35) η απουσία των ανθρώπων του Σημείου Ελέγχου αλλά (κυρίως) και η έντονη σηματοδότηση σε άλλη κατεύθυνση μιας διαδρομής ενός άλλου αγώνα, οδήγησαν σε εκτροπή τη ροή των αθλητών του ΟΜΤ! Και το πρώτο «θύμα» δεν ήταν άλλος από τον προπορευόμενο Ξάνθη, ο οποίος μη γνωρίζοντας αφενός τη διαδρομή και επηρεασμένος από την έντονη σηματοδότηση αφετέρου, έφυγε από λάθος στον ανήφορο για την κορυφή Μεταμόρφωση, αντί να κατηφορίσει απ το διάσελο! Ακολούθησε μια κατάσταση απόλυτης σύγχυσης για όσους ακολουθούσαν, καθώς άλλοι γνώριζαν τη σωστή διαδρομή, που σημειωτέον ήταν σηματοδοτημένη, και άλλοι όχι, με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι να επιστρέψουν στη σωστή διαδρομή χάρη στην αλληλεγγύη των συναθλητών τους, που προσπάθησαν, προς τιμήν τους, να τους βοηθήσουν, χάνοντας οι ίδιοι πολύτιμο χρόνο!  

Ο άτυχος Ξάνθης έφτασε σχεδόν μέχρι την κορυφή της Μεταμόρφωσης, μέχρι να συνειδητοποιήσει το λάθος του, μένοντας έτσι στην 4η θέση όταν επέστρεψε εξαντλημένος στο μονοπάτι, μετά από περίπου 30 λεπτά μάταιης προσπάθειας και κούρασης που θα του στοίχιζε στη συνέχεια όχι μόνο την ενδεχόμενη πρωτιά αλλά και μερικές ακόμα θέσεις στην κατάταξη, γεγονός αλλοίωσε αναμφισβήτητα την εξέλιξη του αγώνα.  Στο μεταξύ, ο Κουρκουρίκης μαζί με το Χριστάνα και τον Κώστα Τσαντό, κατηφόρισαν την τεράστια κατάβαση των 7 χιλιομέτρων αναπτύγματος και των 1000 μέτρων κατάβασης προς τη Χαρβαλόβρυση και πέρασαν πρώτοι από τον επόμενο σταθμό (Μπιχτέσι Κ-44) σε 6:55, με τον Βασίλη Τζουμάκα να φτάνει εκεί τέταρτος και ο Ξάνθης μόλις πέμπτος, 24 ολόκληρα λεπτά πίσω  από τους προπορευόμενους! Λίγο πιο πίσω από το πρώτο γκρουπ μια γυναίκα, η Λόρα Ρεπσένκο, κρατούσε σταθερό ρυθμό και την απίστευτη 10η θέση στη γενική κατάταξη, με 7:46.

Η συνέχεια μιας τόσο ρευστής κούρσας δεν μπορούσε παρά να κρύβει κι άλλες εκπλήξεις. Χριστάνας και Κουρκουρίκης συνέχισαν μαζί βήμα προς βήμα για τα επόμενα χιλιόμετρα, περνώντας από το Πηγάδι (Κ-54) σε 8:22 με τον Τσαντό στην 3η θέση και τον πεισματάρη και εκπληκτικό Ξάνθη να κάνει μια ακόμα υπέρβαση και να περνάει 4ος με ενδιάμεση επίδοση 1:12 (Μπιχτέσι-Πηγάδι) έναντι 1:26 και 1:30 των τριών προπορευόμενων!  Η εξέλιξη του αγώνα τώρα πλέον γινόταν συναρπαστική, καθώς η ζέστη της μέρας που ξεκινούσε, θα αποτελούσε έναν ακόμα παράγοντα διαμόρφωσης της κατάστασης. Χριστάνας και Κουρκουρίκης έφτασαν σχεδόν μαζί στον Αγιάννη (Κ-66) σε 9:55, επίδοση αρκετά πιο αργή από τις αρχικές εκτιμήσεις της διοργάνωσης, αλλά οι συνθήκες ζέστης και το δύσκολο τερέν της διαδρομής κατέβαλαν τις δυνάμεις των αθλητών και τους επέβαλαν αργούς ρυθμούς. Ο εκπληκτικός Ξάνθης, μαζεύοντας όσες δυνάμεις του έμεναν ακόμα, κάλυψε μέχρι τον Αγιάννη το σύνολο σχεδόν της διαφοράς των 24 λεπτών που τον χώριζαν 22 χιλιόμετρα νωρίτερα, κάνοντας και πάλι την καλύτερη ενδιάμεση επίδοση στο τμήμα Πηγάδι-Αγιάννης, με 1:25 έναντι του 1:32 του Χριστάνα, φτάνοντας εκεί μόλις 2 λεπτά μετά τον προπορευόμενο της κούρσας Χριστάνα, σε 9:56, εξαντλημένος όμως από την υπερπροσπάθεια. Στην 4η θέση και αρκετά πιο πίσω (10:09), έφτασε ο Κώστας Τσαντός, αρκετά κουρασμένος κι αυτός από τον έντονο ρυθμό. Εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο του αγώνα για όλους τους αθλητές, καθώς αρχίζει η τεράστια ανάβαση των 11 χιλιομέτρων και των 1500 μέτρων ανάβασης προς το Λιβαδάκι.

Μετά τον Αγιάννη, ο Χριστάνας αποσπάστηκε σταδιακά, έχοντας περισσότερες δυνάμεις και μέχρι το Λιβαδάκι (Κ-77) και έφτασε εκεί με 20 λεπτά διαφορά (12:20) από τον Κουρκουρίκη (12:40). Πιο πίσω γινόταν ένας ξεχωριστός αγώνας, ανάμεσα σε Ξάνθη, Τσαντό και τον Θεοδώρου, ο οποίος ήρθε δυνατά πίσω από την εξάδα, με μεγάλο απόθεμα δυνάμεων και κατάφερε να πετύχει την καλύτερη επιμέρους επίδοση, με 2:19 στο τμήμα αυτό, περνώντας στην 4η θέση πλέον, έναντι του 3:06 του Ξάνθη, ο οποίος πια είχε ελάχιστα αποθέματα δυνάμεων αλλά κρατούσε μέχρι εκεί την 3η θέση και του 3:05 του Τσαντού , που πέρασε πλέον στην 5η. Από εκεί και πέρα, το πράγμα ξεκαθάρισε οριστικά, καθώς ο Χριστάνας είχε περισσότερες δυνάμεις και σταδιακά η διαφορά άνοιγε συνεχώς με τον Κουρκουρίκη, αργά αλλά με σταθερό ρυθμό. Παράλληλα, ο Θεοδώρου κρατούσε σταθερή την απόδοσή του σε σχέση με τον Ξάνθη που υποχωρούσε με γοργούς ρυθμούς, καθώς η υπερπροσπάθεια ανάμεσα στο Κ-35 και στο Κ-66 τον είχε εξουθενώσει, ώστε μετά τα Πριόνια (Κ-85) να περάσει μπροστά. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι στα τελευταία 15 χιλιόμετρα του αγώνα, ο Ξάνθης έχασε συνολικά 2 θέσεις στην κατάταξη και έκανε έναν από τους χειρότερους χρόνους στην 6άδα (2:40).  

Ο Αχιλλέας Χριστάνας τερματίζει τον αγώνα πρώτος

Το απόγευμα του Σαββάτου, λίγο πριν τις 6, ο Αχιλλέας Χριστάνας, περνούσε τη γραμμή του τερματισμού με επίδοση 15:40.07 και γινόταν ο πρώτος νικητής του νέου αγώνα. Ο 38χρονος αθλητής από τα Τρίκαλα, έφτασε ακμαίος παρά τη ζέστη της μέρας και βούτηξε στην παλιά δεξαμενή που γέμισε με δροσερό νερό εκείνη τη μέρα για τις ανάγκες δροσισμού των αθλητών. Ακολούθησε ο Γιάννης Κουρκουρίκης στη 2η θέση, με 16:15.12, ο οποίος κατάφερε να κρατήσει σταθερή σχεδόν τη διαφορά στα τελευταία 15 χιλιόμετρα. Στη 3η θέση αναρριχήθηκε ο Ζαχαρίας Θεοδώρου (16:33.31), που κέρδισε 4 θέσεις στο τελευταίο τμήμα του αγώνα και έκανε τον ταχύτερο χρόνο (5:39) από το σύνολο των αθλητών στα τελευταία 34 χιλιόμετρα και τον ταχύτερο επίσης (2:08) στα τελευταία 15! Στην 4η θέση τερμάτισε ο Βαγγέλης Μπάκας, που με 16:59.01 ήταν και ο τελευταίος αθλητής με επίδοση κάτω από 17 ώρες. Ο Μπάκας κατάφερε να περάσει στην 4η θέση λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν το τέλος, προσπερνώντας τον ταλαιπωρημένο πια Κυριάκο Ξάνθη, που τερμάτισε 2 λεπτά αργότερα (17:01.08) στην 5η θέση. Ο άτυχος 28χρονος ταλαντούχος δρομέας από το Μέτσοβο, κατάφερε να κρατηθεί στην κούρσα αλλά τερμάτισε μαχητικά, όπως μαχητικά αγωνίστηκε παρά την ατυχία του. Την 6άδα έκλεισε ο Θεμιστοκλής Αγγελόπουλος (17:15.27), που ξαναβρέθηκε σ αυτή τη θέση ανακάμπτοντας στο τελευταίο τμήμα και προσπερνώντας μάλιστα τον Τσαντό λίγο πριν το τέλος του αγώνα. Ο πάντα δυνατός και σταθερής απόδοσης Νίκος Πετρόπουλος βρέθηκε στην 7η θέση (17:24.34), ο ταλαιπωρημένος Τσαντός στην 8η (17:32.28) και ο Θόδωρος Πολυχρονίδης στην 9η (17:44.10). Η μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη ήρθε αμέσως μετά, με την πρώτη γυναίκα να φτάνει στον τερματισμό, καταλαμβάνοντας την 10η θέση της γενικής κατάταξης! Η Λόρα Ρεπσένκο που κράτησε σταθερά ψηλή απόδοση σε όλο τον αγώνα, πέτυχε επίδοση 19.08.23, μια επίδοση ανδρικού επιπέδου, που τουλάχιστον σε ελληνικό επίπεδο θα χρειαστεί αρκετή προσπάθεια να ξεπεραστεί τα επόμενα χρόνια από Ελληνίδες αθλήτριες. Την 3άδα των γυναικών συμπλήρωσαν, η Κική Χαραλαμπίδου, με 26:43.14 και η Γεωργία Μήτσιου με 27:29.52. Συνολικά, τερμάτισαν 5 από τις 8 γυναίκες που πήραν εκκίνηση.

Οι τερματισμοί των αθλητών συνεχίστηκαν ολόκληρη τη νύχτα που ακολούθησε και μέχρι τα ξημερώματα της Κυριακής. Οι αθλητές τερμάτιζαν κυρίως σε ομάδες των δύο ή και περισσότερων αθλητών, προτιμώντας να κινηθούν ομαδικά μέσα στο σκοτάδι, για ψυχολογικούς λόγους. Ο τελευταίος αθλητής, ο 100ος από τους 141 που πήραν εκκίνηση, έφτασε στον τερματισμό σε 29:32. Από τις εγκαταλείψεις αθλητών, οι περισσότερες συνέβησαν στο σταθμό του «Αγιάννη» στο Κ-66, όπου βρίσκεται και το κρίσιμο ψυχολογικό όριο των αθλητών για να ξεκινήσουν την μεγάλη ανάβαση προς το Λιβαδάκι. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που αποκλείστηκαν εξαιτίας ενδιάμεσων χρονικών ορίων (cutoff times) ενώ υπήρξαν δύο συμβάντα αθλητών που δέχτηκαν πρώτες βοήθειες, τα οποία οφείλονταν στις συνέπειες της αφυδάτωσης και χαρακτηρίστηκαν ως σοβαρά αλλά είχαν αίσια κατάληξη.